Sunday, 19 August 2012 14:01

O τυχαίος θάνατος ενός μετανάστη μικροπωλητή.

Written by 
Rate this item
(0 votes)

 ToniOnouaΤο Σάββατο 18 Αυγούστου 2007, ο Νιγηριανός Τόνυ Ονούα, ενώ εργαζόταν στην Καλαμαριά ως πωλητής CD, δύο αστυνομικοί με πολιτικά αρχίζουν να τον καταδιώκουν. Ο Τόνυ τους αναγνώρισε, αφού παλιότερα οι ίδιοι τον είχαν ξυλοκοπήσει. Στην προσπάθειά του να γλιτώσει απ' τους ασφαλίτες επιχείρησε να βγει από ένα παράθυρο καφετέριας, με αποτέλεσμα τη θανάσιμη πτώση του.

 

Ύστερα απο λίγη ώρα αρχίζουν να συγκεντρώνονται στο σημείο Νιγηριανοί φίλοι και συνεργάτες του Τόνυ και ξεκινάν να συγκρούονται με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, που είχαν μαζευτεί στο σημείο. Στη συνέχεια καταφθάνουν και αλληλέγγυοι, οι οποίοι μαζί με τους Νιγηριανούς υψώνουν οδοφράγματα και συνεχίζουν τις συγκρούσεις μέχρι νωρίς το πρωί.

 

Δύο μέρες μετά, τη Δευτέρα 20 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο σημείο που δολοφονήθηκε ο Τόνυ και στη συνέχεια πορεία προς το αστυνομικό τμήμα Καλαμαριάς. Η πορεία, η οποία φώναζε συνθήματα αλληλεγγύης στους μετανάστες και κατά της αστυνομίας, φτάνοντας σε μια κλούβα που έφραζε τον δρόμο δίπλα στο τμήμα, άρχισε να συγκρούεται και πάλι με τις αστυνομικές δυνάμεις για αρκετή ώρα. Την επόμενη ξαναγίνεται πορεία, η οποία συγκρούεται με τις δυνάμεις καταστολής στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Στην οδό Αγγελάκη, όμως, μια ομάδα διαδηλωτών εγκλωβίζεται, ενώ στην συνέχεια ξυλοκοπούνται και συλλαμβάνονται περίπου 21 ατομα.

 

Για μας η δολοφονία του Τόνυ Ονούα δεν μπορει να είναι κάτι άλλο από δολοφονία. Είναι το άμεσο αποτέλεσμα του ανθρωποκυνηγητού, που εξαπολύει στις μέρες μας η ελληνική αστυνομία προς ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή τους μετανάστες.

 

Όσο και αν προσπαθούν το κράτος και τα Μ.Μ.Ε. να συγκαλύπτουν γεγονότα ή να τα βαπτίζουν μεμονωμένα ή τυχαία περιστατικά, δε θα αφήσουμε να χαθούν στη λήθη οι χιλιάδες δολοφονίες του ελληνικού (και όχι μόνο) κράτους. Για μας δεν ξεχνιούνται οι πνιγμένοι στο Αιγαίο ούτε και οι ανατιναγμένοι στον Έβρο. Δεν ξεχνιούνται οι χιλιάδες φυλακισμένοι, οι κυνηγημένοι στα σύνορα, τα θύματα από τις περίφημες εκπυρσοκροτήσεις των όπλων της Ε.Α. Και φυσικά, μιας και το απαιτεί η εποχή μας δεν ξεχνάμε και τους εκατοντάδες μαχαιρωμένους ανά την Ελλάδα απ' τα φιλότιμα παιδιά, τους αγανακτισμένους πολίτες και τους λοιπούς άτυπους παραεθνοφρουρούς.

 

Όμως, ζητήσαμε να μας αφηγηθεί τα γεγονότα αναλυτικά  ο σύντοφος Δ. ο οποίος έζησε από την αρχή μέχρι το τέλος τα γεγονότα (σε ζωντανή συνέντευξη του στο αυτόνομο ραδιόφωνο Ιωαννίνων). Ολόκληρη η συνέντευξή του υπάρχει γραπτά στο Link εδώ Υπάρχει όπως ακριβώς ακούστηκε ζωντανά στο ηχοαρχείο του "Ενάντια στη λήθη" στο Αυτόνομο ραδιόφωνο Ιωαννίνων (για να την ακούσετε πατήστε στο Link εδώ).  

 

Ανακοινώσεις/Δημοσιεύματα

 

Επιστρέφοντας τώρα στο θέμα για την υπόθεση του Τόνυ Ονούα, σημειώθηκαν πορείες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αλλά και μικροφωνικές/μικρότερες συγκεντρώσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Τα κανάλια αναμετέδωσαν την είδηση ως αυτοκτονία.  Χαρακτηριστική ήταν η στάση της τραγουδίστριας Δήμητρας Γαλάνη, που σε εκπομπή της ΕΤ3 για την υπόθεση του δολοφονημένου Τόνυ κατέθετε την άποψή της σχετικά με την υποτιθέμενη πειρατεία στη μουσική (δηλαδή το χάλασμα του μονοπωλείου των δισκογραφικών) και το παρεμπόριο!

 

Ενώ από την ίδια μπάντα - την κυρίαρχη - το ΚΚΕ αναμεταδίδει την είδηση με τον τρόπο του Δελτίου στις 8, επισημαίνοντας σε τέσσερα διαφορετικά κείμενα και ανακοινώσεις στο ριζοσπάστη ότι:

 

«Στο μεταξύ, άγνωστοι για την Αστυνομία, αλλά γνωστοί για τους μαγαζάτορες της Καλαμαριάς είναι οι δύο νεαροί άντρες, που έγιναν αιτία να πηδήξει ο άτυχος Τόνι από τον 1ο όροφο καφετέριας, για να τους αποφύγει.» (23 Αυγούστου 2007 αλλά και 13 Σεπτέμβρη 2007)

 

«Χτες επίσης ο επιτετραμμένος της Νιγηρίας, Μοχάμεντ Σάνι Ντολέ, συναντήθηκε με το γ.γ. του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Κ. Αιλιανό και τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. Α. Δημοσχάκη. Επανέλαβαν ότι στο περιστατικό δεν εμπλέκεται αστυνομικός και ότι δε συνέτρεχε λόγος καταδίωξης του άτυχου νεαρού καθώς ήταν νόμιμος στη χώρα μας"». [...] «Σύμφωνα με δελτίο Τύπου του υπουργείου, ο Νιγηριανός επιτετραμμένος συνέστησε στους συμπατριώτες του να παραμείνουν ήρεμοι μέχρι και το τέλος της έρευνας και τους προέτρεψε να αποφεύγουν τις παρεισφρήσεις «των αναρχικών στοιχείων στις συγκεντρώσεις τους». (23 Αυγούστου 2007)

 

Μπροστά στην ένταση των αντιδράσεων που έχει προκαλέσει το τραγικό γεγονός, ο υπουργός Μακεδονίας - Θράκης, Γ. Καλαντζής, υπερασπίστηκε την Αστυνομία, δηλώνοντας: «Είναι εύκολο να κατηγορούμε την Αστυνομία χωρίς αποδείξεις, τη στιγμή που δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη η δικαστική έρευνα. Ας περιμένουμε την απόφαση των δικαστικών αρχών. Το σίγουρο είναι πως οι ευθύνες θα αποδοθούν προς κάθε κατεύθυνση και οι υπεύθυνοι θα τιμωρηθούν, όποιοι κι αν είναι, όπου κι αν βρίσκονται». (22 Αυγούστου 2007)

 

«Πρωταγωνιστές και πάλι η αστυνομία και οι γνωστοί «κουκουλοφόροι», που με τη στάση τους συνεχίζουν να δίνουν το άλλοθι στην πολιτική τρομοκρατίας, βίας και καταστολής, που έχει ανάγκη ο δικομματισμός, για να υλοποιήσει την αντιλαϊκή επίθεση σε βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων, Ελλήνων και μεταναστών.» [...] Από την αστυνομία έγιναν περίπου δέκα προσαγωγές.» (Τετάρτη 22 Αυγούστου 2007) 

 

... ενώ στην πραγματικότητα είχαμε τις διπλάσιες συλλήψεις.

Πολλά πανοποιότυπα μεμονωμένα περιστατικά στην «Ευρώπη Φρούριο»

   Σύμφωνα με κείμενο –κάλεσμα για διεθνή αλληλεγγύη μεταφρασμένο από τους συντρόφους του Contra Info στην ακριβή ιστοσελίδα (http://gr.contrainfo.espiv.net/2012/08/01/justice-for-noureddin-mohamed/):

 

      Ο Νουρεντίν Μοχάμεντ [Noureddin Mohamed] δολοφονήθηκε στο κέντρο της πόλης του Καλαί, στη βόρεια Γαλλία, τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, 7 Ιούλη 2012. Ο 28χρονος Σουδανός Νουρεντίν, ζούσε στο Καλαί για περισσότερο από τέσσερα χρόνια. Βρέθηκε νεκρός μόλις 200 μέτρα μακριά από το κτίριο της αντιπεριφέρειας, απ' όπου του είχε πρόσφατα εκχωρηθεί άδεια παραμονής στη Γαλλία ως πρόσφυγας.

 

      Εκείνο το βράδυ, ο Νουρεντίν είχε βγει για μια βόλτα στο κέντρο της πόλης με κάποιους φίλους. Σύμφωνα με τους φίλους του Νουρεντίν, καθώς έφευγαν από ένα μπαρ κοντά στην κεντρική οδό Ρουαγιάλ, οι μπάτσοι τους σταμάτησαν βίαια, για μια ακόμα φορά. Λίγα λεπτά αργότερα, ο Νουρεντίν ήταν νεκρός. Στις 3.30 π.μ, ανέσυραν το πτώμα του από το κανάλι.

 

       Τα παπαγαλάκια του τοπικού Τύπου αναμεταδίδουν την είδηση ως ατύχημα χωρίς περαιτέρω έρευνα. Σύμφωνα με τους μπάτσους, ο Νουρεντίν έκλεψε ένα κινητό τηλέφωνο από μια γυναίκα, οι φίλοι της οποίας τον κυνήγησαν, και ο Νουρεντίν πήδηξε στο κανάλι, όπου και πνίγηκε. Η υπόθεση έκλεισε άρον άρον. Ο θείος του υπέβαλε αίτημα στην εισαγγελική αρχή για τη διενέργεια έρευνας για «δολοφονία από αγνώστους». Σύμφωνα με νομικό σύμβουλο, αυτό σημαίνει ότι οι Αρχές πρέπει να προχωρήσουν σε αυτοψία και να ξανανοίξει η υπόθεση. Δεν υπήρξε καμία επίσημη απάντηση.

 

      Η ιστορία του Νουρεντίν έχει αρκετές ομοιότητες με τον θάνατο του νεαρού Ερυθραίου Ισμαήλ, το πτώμα του οποίου βρέθηκε στον πάτο της γέφυρας του καναλιού στις 22 Δεκέμβρη. Η αστυνομία γρήγορα έκλεισε και αυτήν την υπόθεση ως άλλη μία υπόθεση αυτοκτονίας και δίχως κανένα στοιχείο που να οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα. Ακριβής αριθμός των μεταναστών που έχουν πεθάνει στο Καλαί δεν υπάρχει, μιας και οι θάνατοί τους αποσιωπήθηκαν, τα γεγονότα κουκουλώθηκαν ή παρέμειναν ολότελα στην αφάνεια.

 

      Κάθε μέρα, την εβδομάδα μετά το θάνατο του Νουρεντίν, η οικογένειά του, οι φίλοι του, και αλληλέγγυος κόσμος πραγματοποίησαν διαδηλώσεις. Σε μια από αυτές όταν ο κόσμος αποχωρούσε, ένας διμοιρίτης τους φώναξε: «Το νου σας, να μην πέσετε στο κανάλι». Διαδηλώσεις και κινήσεις αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκαν επίσης σε Λονδίνο, Βερολίνο και Ντύσελντορφ, όπου μια ομάδα ακτιβιστών του No Border κατέλαβαν το γαλλικό προξενείο.­

Σήμερα από τη μεριά μας

Αυτήν την περίοδο στο κέντρο της Αθήνας εξελίσσεται η επιχείρηση σκούπα "Ξένιος Δίας", δηλαδή συλλήψεις μεταναστών ως ένα βήμα για την στελέχωση μαζικών στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών (ίσως και όχι μόνο), με τελικό σκοπό την περαιτέρω εκμετάλλευση όλων μας.

 

Το συγκεκριμένο αφιέρωμα εστίαζε περισσότερο στο θέμα των τυχαίων αυτοκτονιών μεταναστών και όχι τόσο πάνω στο ζήτημα των μικροπωλητών. Αλλά δε γίνεται να μην αναφέρουμε και περισσότερα πάνω στο θέμα, το οποίο είναι πολύ ψηλά στην κυρίαρχη πολιτική ατζέντα. Στα Γιάννινα, μικροπωλητές, ίσως και πριν από τα τελυταία γεγονότα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, είχαν (και έχουν) αντιμετωπίσει προβλήματα, τα οποία ξεπερνούν πολλά όρια. Για παράδειγμα, προβλήματα στα Γιάννινα είχαν αντιμετωπίσει μέχρι και Κινέζοι μικροπωλητές - τακτική που δε συνηθίζεται κατά των συγκεκριμένων, αποτελεί ωστόσο εικόνα που θα συναντήσουμε όλοι δουλεύοντας αναγκαστικά όλο και πιο μαζικά με  παράνομο τρόπο. Για όλους αυτούς τους λόγους αναμεταδίδουμε τα λόγια των ίδιων των μεταναστών (μέσα από τα δυο κείμενα που εχουν βγάλει και οι ίδιοι) ως μια δέσμευση ότι θα κάνουμε αφιέρωμα συγκεκριμένα για τους μικροπωλητές.


 
Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών (και πανκ καταστάσεις στην ασοεε):


Αρχικά θα θέλαμε να χαιρετήσουμε όλους αυτούς που μας βοηθάνε να ζούμε με ελευθερία στην Ελλάδα. Γιατί ζούμε σε μια πολύ δύσκολη συνθήκη με την αστυνομία από τη μια και τους φασίστες από την άλλη, που μας κυνηγάνε σε κάθε στιγμή. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με τους φασίστες κάθε φορά που βρισκόμαστε στο δρόμο. Το ίδιο και με την αστυνομία, που μας βασανίζει και μας παίρνει τα χρήματά μας, χωρίς κανένα πρόβλημα. Δεν ξέρουμε πια τι να κάνουμε, φοβόμαστε και υποφέρουμε. Όλοι οι μετανάστες είναι πολύ φοβισμένοι με αυτήν την κατάσταση.
 
Ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με έναν επιθετικό ρατσισμό από ένα κομμάτι της κοινωνίας και κυρίως από την αστυνομία. Οι αστυνομικοί εισβάλλουνε στα σπίτια μας και μας παίρνουν τα χρήματα και τα πράγματά μας. Οι φασίστες και η αστυνομία κυνηγούν κάθε στιγμή τους μετανάστες. Ειδικά τη νύχτα γυρίζουν στις γειτονιές ψάχνοντας μετανάστες για να τους χτυπήσουν. Τις πιο πολλές φορές με πολιτική ταυτότητα παρουσιάζονται σαν αστυνομικοί, ζητάνε τα χαρτιά μας και αφού μας τα σκίσουν, αρχίζουν να μας ξυλοκοπούν.
 
Πραγματικά κάθε φορά δεν μπορούμε να ξέρουμε, αν αυτοί που έχουμε απέναντι μας είναι φασίστες ή αστυνομικοί. Για λόγους οικονομικούς και λόγους πολέμου αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε τις χώρες μας, για να έρθουμε να ζήσουμε στην Ευρώπη, πιο συγκεκριμένα στην Ελλάδα, για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, ειρήνη και ελευθερία. Οι δραστηριότητές μας είναι απλά και μόνο το μικρεμπόριο περιπλανώμενοι στους δρόμους. Αυτή μας η δραστηριοποίηση μας επιτρέπει να πληρώνουμε το νοίκι, το φαγητό μας, κλπ.
 
Γι' αυτό και ζητάμε από την κοινωνία και τις ελληνικές αρχές να μας αφήσουν να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, ελευθερία και σεβασμό. Και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς/ες που μας καταλαβαίνουν και μας στέκονται αλληλέγγυοι/ες.
 

ΟΧΙ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ
μετανάστες μικροπωλητές


Δεν θα ζήσουμε άλλο σαν κυνηγημένα ζώα!

Την Τρίτη 30 Αυγούστου για μια ακόμα φορά αστυνομικοί μας κυνήγησαν και μας κατέστρεψαν τα πράγματα, που πουλάμε, για να ζήσουμε. Αυτή τη φορά κάνανε και κάτι παραπάνω. Αυτή τη φορά μπήκαν στα σπίτια μας, μας απείλησαν και μας κλέψανε. Μπήκαν στα σπίτια μας χωρίς κατηγορίες, χωρίς εισαγγελέα. Μόνο για να μας τρομάξουν, σαν κυνηγοί που ακολουθούν το τρομαγμένο ζώο στη φωλιά του. Για να γελάσουν με το φόβο του.

Αλλά ξέρουμε ότι, αν  φοβηθούμε τώρα και δε μιλήσουμε, αύριο τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Όπως στην Αθήνα, όπου σχεδόν κάθε μέρα φασίστες δέρνουν και μαχαιρώνουν μετανάστες, ακόμα και μέσα στα σπίτια των μεταναστών. Δεν κυνηγάνε τους μετανάστες, γιατί οι μετανάστες κάνουν κακό στον τόπο. Κυνηγάνε τους μετανάστες, για να μην καταλάβουν οι Έλληνες εργαζόμενοι ποιός είναι στ’ αλήθεια ο εχθρός τους.

Δε φταίνε οι μικροπωλητές που κλείνουν τα μαγαζιά, τα μαγαζιά κλείνουν, γιατί ο κόσμος δεν έχει λεφτά. Και αυτοί που παίρνουν τώρα τα λεφτά από τους Έλληνες εργαζόμενους είναι οι ίδιοι που έκαναν κι εμάς μετανάστες.

Εμείς οι μετανάστες ήρθαμε εδώ κυνηγημένοι από τους πολέμους και τη φτώχεια, στην οποία μας καταδίκασαν τ' αφεντικά του πλανήτη. Τ' αφεντικά του πλανήτη που τώρα χτυπάνε και τους Έλληνες εργαζόμενους.

Για να γίνουμε άντρες και γυναίκες έτοιμοι για δουλειά, η Ελλάδα δεν ξόδεψε ευρώ. Οι μάνες μας το ξέρουν.

Για να φτάσουμε εδώ, η Ελλάδα δεν ξόδεψε ευρώ. Για να φτάσουμε εδώ, πουλήσαμε ζώα και γη, δανειστήκαμε και δουλέψαμε σαν σκλάβοι, για να πληρώσουμε τους δουλέμπορους.

Ήρθαμε εδώ έτοιμοι να δουλέψουμε για πενταροδεκάρες, να κάνουμε δουλειές που οι Έλληνες ούτε να τις σκεφτούν δε θέλουν. Γιατί για εμάς είναι σημαντικά ακόμα και αυτά που για εσάς δεν είναι τίποτα. Και η Ελλάδα κέρδισε πολλά από εμάς. Κερδίζει ακόμα και τώρα, με την κρίση.

Εμείς οι μετανάστες, “νόμιμοι” και “παράνομοι” πληρώνουμε φόρους όπως και οι Έλληνες εργαζόμενοι. Πληρώνουμε κι εμείς ΦΠΑ, φόρους στα τσιγάρα, στο ρεύμα, στο νερό, στα τρόφιμα. Δίνουμε κάθε μέρα λεφτά στο κράτος που όμως δεν μας δίνει τίποτα εκτός από φόβο και βία.

Τώρα δεν μας αφήνουν να βγάλουμε ούτε δέκα ευρώ τη μέρα. Τώρα μας κυνηγάνε, για να φτιάξουν έναν ψεύτικο εχθρό. Για να πιστέψουν οι Έλληνες εργαζόμενοι, ότι για τα προβλήματα φταίμε εμείς οι μετανάστες και όχι οι τράπεζες και τα μεγάλα αφεντικά. Ότι φταίνε οι από κάτω και όχι οι από πάνω. Σήμερα φέρονται σε εμάς τους μετανάστες σαν να είμαστε κυνηγημένα ζώα. Αν δεν αντισταθούμε μαζί μετανάστες και Έλληνες εργαζόμενοι, αύριο θα είναι η σειρά σας.

Γιατί όσο δυναμώνουν τα κτήνη τόσο πιο πολύ θέλουν να τρώνε.
μικροπωλητές στη Θεσσαλονίκη

 

  • TO00001
  • TO00002
  • TO00003
  • TO00004
  • TO00005

Simple Image Gallery Extended

 

 

Δείτε ολόκληρη την Image Gallery

Αναφορές πάνω στο θέμα

 

- Από την Αντιεξουσιαστική Κίνηση υπήρχαν δημοσιευμένες φωτογραφίες (από τις οποίες δανειστήκαμε μερικές)

- Kείμενο που το υπογράφουν 16 από τους συλληφθέντες.

Read 5685 times Last modified on Sunday, 13 January 2013 11:36